កំហុស ៧ យ៉ាងក្នុងការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក ដែលអ្នកលេងធ្វើ
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកនៅឆ្នាំ ២០២៦ កំពុងត្រូវបានវិភាគកាន់តែច្បាស់ តាមរយៈទិន្នន័យពីការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងការប្រកួត បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦។ កីឡាករមិនអាចពឹងលើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ ព្...
កំហុស ៧ យ៉ាងក្នុងការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក ដែលអ្នកលេងធ្វើ
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកនៅឆ្នាំ ២០២៦ កំពុងត្រូវបានវិភាគកាន់តែច្បាស់ តាមរយៈទិន្នន័យពីការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងការប្រកួត បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦។ កីឡាករមិនអាចពឹងលើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ ព្រោះចម្ងាយ មុំបាញ់ ប្រភេទជញ្ជាំង និងទីតាំងអ្នកចាំទី សុទ្ធតែប្ដូរលទ្ធផលបាន។ អ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនរត់ថយក្រោយឆ្ងាយពេក ប៉ះផ្នែកខុសនៃបាល់ ឬមើលតែជ្រុងខាងលើដោយមិនគិតពីការបង្វិល។ និយាយដោយសុភាព បាល់មិនមានកំហុសទេ គឺអ្នកទាត់ជាអ្នកផ្តល់ឱកាសឱ្យវាហោះទៅកន្លែងចម្លែក។ មគ្គុទ្ទេសក៍នេះបង្ហាញពីការត្រៀមខ្លួន ការប៉ះបាល់ ការគ្រប់គ្រងស្ពីន និងវិធីជ្រើសរើសគោលដៅ ដើម្បីឱ្យហ្វ្រីឃីកមានភាពច្បាស់លាស់ជាងមុន។ អនុវត្តតាមជំហានទាំងនេះជាមួយបាល់ទំហំ ៥ និងទីលានមានសុវត្ថិភាពជាមុនសិន។

តើការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកអាចឱ្យបាល់ចូលទីជាប់លាប់មែនទេ?
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកអាចមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ប៉ុន្តែមិនអាចធានាគ្រាប់បាល់បានរាល់លើកទេ។ លទ្ធផលអាស្រ័យលើចម្ងាយ មុំ កម្ពស់ជញ្ជាំង ល្បឿនបាល់ ស្ពីន និងទីតាំងអ្នកចាំទី។ ការស្ទង់ទិន្នន័យជាក់ស្តែងពីការប្រកួតបង្ហាញថា ការទាត់ពីចម្ងាយខ្លីមានឱកាសគ្រោះថ្នាក់ជាងការបាញ់ពីចម្ងាយឆ្ងាយ ដូច្នេះត្រូវជ្រើសរើសគោលដៅតាមស្ថានភាព មិនមែនតាមកម្លាំងទេ។
កំហុសធំបំផុតគឺយល់ថា បាល់ត្រូវឡើងខ្ពស់ហើយធ្លាក់ចុះចូលជ្រុង។ តាមច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការទាត់ហ្វ្រីឃីកត្រូវធ្វើពីកន្លែងដែលការបំពានកើតឡើង ហើយគូប្រកួតត្រូវរក្សាចម្ងាយយ៉ាងហោចណាស់ ៩,១៥ ម៉ែត្រ លើកលែងតែករណីពិសេស។ ចម្ងាយនេះប៉ះពាល់ដល់ការមើលឃើញ និងទំហំជញ្ជាំងយ៉ាងខ្លាំង។
សម្រាប់ការទាត់ចម្ងាយប្រហែល ២០–២៥ ម៉ែត្រ អ្នកអាចប្រើការបង្វិលខាងក្នុង ដើម្បីឱ្យបាល់ឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងហើយកោងចូលជ្រុងឆ្ងាយ។ ប្រសិនបើចម្ងាយលើស ៣០ ម៉ែត្រ ការប្រើកម្លាំងបន្ថែមអាចធ្វើឱ្យភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះ ដូច្នេះការបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់អាចមានប្រយោជន៍ជាងការបាញ់ផ្ទាល់។ នៅការប្រកួត បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦ ដែលមានទីលានធំ និងអ្នកចាំទីមានប្រតិកម្មលឿន ការសម្រេចចិត្តមុនរត់ទៅបាល់កាន់តែសំខាន់។
តើត្រូវគ្រប់គ្រងករណីជញ្ជាំង និងអ្នកចាំទីយ៉ាងដូចម្តេច?
នៅពេលមានជញ្ជាំង អ្នកទាត់ត្រូវកំណត់ចំណុចឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងជាមុន បន្ទាប់មកជ្រើសរើសទីតាំងប៉ះបាល់។ គោលការណ៍សំខាន់គឺ បាល់ត្រូវឡើងលើជញ្ជាំងដោយមានកម្ពស់គ្រប់គ្រាន់ ហើយចាប់ផ្តើមធ្លាក់មុនដល់បន្ទាត់ទី។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរខាងជិត អ្នកអាចបាញ់ទៅជ្រុងឆ្ងាយ ឬប្រើការកោងបាល់ឱ្យវាផ្លាស់ទិសក្រោយឆ្លងជញ្ជាំង។
កុំសម្រេចចិត្តតែដោយមើលចំនួនកីឡាករក្នុងជញ្ជាំង។ អ្នកត្រូវពិនិត្យទីតាំងអ្នកចាំទី ចម្ងាយពីបាល់ទៅទី និងជើងដែលអ្នកអាចទាត់បានល្អជាងគេ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើបាល់ស្ថិតខាងស្តាំទី ហើយអ្នកទាត់ជើងស្តាំ ការប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបាល់អាចបង្កើតការកោងទៅខាងក្នុង ប៉ុន្តែវាត្រូវការការគ្រប់គ្រងមុំខ្លួនឱ្យបានល្អ។ អ្នកលេងដែលរត់ថយក្រោយ ៤–៥ ជំហានដោយគ្មានផែនការ ជាញឹកញាប់ប៉ះបាល់មិនកណ្ដាល ហើយបាល់ហោះខ្ពស់ដូចជាកំពុងស្វែងរកពពក។
- ជញ្ជាំង ៣–៤ នាក់៖ សាកល្បងបាល់កោងជុំវិញគែមជញ្ជាំង។
- ជញ្ជាំង ៥ នាក់ឡើងទៅ៖ ពិចារណាបញ្ជូនបាល់ទាបទៅអ្នករត់ចូលតំបន់ទី។
- អ្នកចាំទីឈរខាងជិត៖ បាញ់ទៅជ្រុងឆ្ងាយ ឬប្ដូរទិសនៅវិនាទីចុងក្រោយ។
- អ្នកចាំទីឈរខាងឆ្ងាយ៖ បាល់លឿនទៅជ្រុងជិតអាចមានប្រសិទ្ធភាពជាង។
ចំណុចសំខាន់មួយដែលគេមើលរំលងគឺច្បាប់កីឡាករវាយប្រហារ។ កីឡាករមិនគួរឈរជិតជញ្ជាំងក្នុងចម្ងាយតិចជាង ១ ម៉ែត្រ នៅពេលជញ្ជាំងមានកីឡាករ ៣ នាក់ឡើងទៅ។ ការរៀបចំខុសអាចបណ្តាលឱ្យអាជ្ញាកណ្តាលផ្តល់ការព្រមាន ឬបញ្ឈប់ការលេង។ សម្រាប់ការយល់ដឹងបន្ថែម សូមមើល ច្បាប់ហ្វ្រីឃីករបស់សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង មគ្គុទ្ទេសក៍យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម របស់ កីឡដ្ឋាន។
តើករណីពិសេសដូចជាចម្ងាយឆ្ងាយ និងបាល់សើមត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណា?
ចម្ងាយឆ្ងាយ បាល់សើម ខ្យល់បក់ និងទីលានរអិល ត្រូវការការកែប្រែបច្ចេកទេស មិនមែនការទាត់ខ្លាំងជាងធម្មតាទេ។ នៅចម្ងាយលើស ៣០ ម៉ែត្រ ការទាត់ជើងត្រង់ទៅកណ្ដាលបាល់អាចរក្សាល្បឿនបានល្អ ប៉ុន្តែបាត់ការកោង។ នៅពេលបាល់សើម វាអាចរអិលចេញពីជើងបានងាយ ដូច្នេះការរត់ចូល និងការដាក់ជើងទ្រត្រូវមានស្ថេរភាពជាងមុន។
ខ្យល់គឺជាកត្តាដែលធ្វើឱ្យផែនការស្អាតៗខូចបានភ្លាម។ ខ្យល់បក់ពីចំហៀងអាចរុញបាល់កោងចេញពីគោលដៅ ខណៈខ្យល់បក់ពីមុខធ្វើឱ្យបាល់ធ្លាក់លឿនជាងការរំពឹង។ អ្នកគួរបន្ថយការបង្វិលខ្លាំង ហើយផ្តោតលើការបាញ់ទៅតំបន់ធំជាងមុន។ ប្រសិនបើទីលានមានភក់ ឬស្មៅសើម កុំដាក់ជើងទ្រជិតពេកទៅបាល់ ព្រោះស្បែកជើងអាចរអិលពេលប៉ះដី។
“ការទាត់បាល់ត្រូវធ្វើតាមស្ថានភាពនៃការប្រកួត” គឺជាគោលការណ៍ដែលបានបញ្ជាក់ក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ មិនមានចំណុចប៉ះតែមួយដែលសមស្របសម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាពទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ហាត់ករណីខ្យល់ សូមដាក់សញ្ញាគោលដៅនៅចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ និង ២៥ ម៉ែត្រ រួចកត់ត្រាថាបាល់ធ្លាក់ខាងណា បន្ទាប់ពីការទាត់ ១០ លើក។ នេះជាវិធីវាស់ការកែសម្រួលដែលមានប្រយោជន៍ជាងការនិយាយថា “លើកនេះបាល់មានអារម្មណ៍ចម្លែក”។

តើការទាត់ហ្វ្រីឃីកបរាជ័យនៅចំណុចណាខ្លះ?
ការទាត់ហ្វ្រីឃីកជាទូទៅបរាជ័យដោយសារការរត់ចូលមិនស្មើ ការដាក់ជើងទ្រខុស និងការចង់បានកម្លាំងខ្លាំងពេក។ បាល់នឹងបាត់ការគ្រប់គ្រង ប្រសិនបើជំហានចុងក្រោយបែរចំហៀងខ្លាំង ឬស្មាបែរចេញពីគោលដៅ។ មុនពេលបន្ទោសបាល់ សូមពិនិត្យថាជើងទ្ររបស់អ្នកស្ថិតប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងម្រាមជើងបែរទៅគោលដៅឬអត់។
កំហុសទីពីរគឺមិនកំណត់គោលដៅជាក់លាក់។ ការនិយាយថា “បាញ់ទៅជ្រុងខាងឆ្វេង” មិនច្បាស់គ្រប់គ្រាន់ទេ។ អ្នកគួរជ្រើសរើសចំណុចតូចមួយ ដូចជា ខាងក្នុងបង្គោលប្រហែល ៥០ សង់ទីម៉ែត្រ ឬចន្លោះខាងលើជញ្ជាំង។ នៅពេលមានគោលដៅតូច ខួរក្បាលអាចរៀបចំមុំជើង និងកម្លាំងបានល្អជាង។ ទោះយ៉ាងណា កុំកំណត់គោលដៅតូចពេកនៅពេលបាល់សើម ឬខ្យល់ខ្លាំង។
ក្រុម កីឡដ្ឋាន ដែលគ្របដណ្តប់ព័ត៌មាន បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦ គួរបែងចែកកំហុសជា ៤ ប្រភេទ៖
- កំហុសបច្ចេកទេស៖ ប៉ះបាល់ខុសផ្នែក ឬលំអៀងខ្លួនខុស។
- កំហុសយុទ្ធសាស្ត្រ៖ បាញ់ផ្ទាល់ ទោះបីមានជម្រើសបញ្ជូនល្អជាង។
- កំហុសបរិស្ថាន៖ មិនគិតខ្យល់ ភ្លៀង ស្មៅ និងស្រមោល។
- កំហុសផ្លូវចិត្ត៖ ប្រញាប់ទាត់ដោយសារសម្ពាធពីអ្នកទស្សនា ឬពេលវេលា។
ការបែងចែកបែបនេះជួយឱ្យអ្នកដឹងថាត្រូវកែអ្វី មិនមែនហាត់ទាត់ដដែលៗដោយគ្មានទិសដៅទេ។ សម្រាប់ការវិភាគកីឡាករ និងស្ថិតិក្រុម អ្នកអាចពិនិត្យ មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគស្ថិតិកីឡាករ ដើម្បីយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងការបាញ់ចំទី និងការបញ្ជូនបាល់ពីស្ថានភាពហ្វ្រីឃីក។

តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកថ្ងៃនេះឬទេ?
គួរចាប់ផ្តើមបាន ប៉ុន្តែត្រូវហាត់តាមលំដាប់ពីភាពត្រឹមត្រូវទៅកាន់កម្លាំង។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ ដោយកំណត់គោលដៅធំ បន្ទាប់មកបន្ថែមទៅ ២០ និង ២៥ ម៉ែត្រ។ ក្នុងមួយវគ្គ សាកល្បង ៣ ប្រភេទ៖ បាល់ត្រង់ បាល់កោង និងបាល់បញ្ជូនឆ្លងជញ្ជាំង។ ការហាត់មានផែនការនឹងធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថាកំហុសមកពីបច្ចេកទេស ឬការសម្រេចចិត្ត។
លំដាប់ហាត់ដែលអាចប្រើបាន៖
- ដាក់បាល់លើទីតាំងស្មើ ហើយសម្គាល់គោលដៅច្បាស់។
- ឈរថយក្រោយ ៣–៥ ជំហាន និងបែរចំហៀងបន្តិច។
- រត់ចូលដោយល្បឿនដូចគ្នារាល់លើក។
- ដាក់ជើងទ្រជិតបាល់ និងបែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ។
- ប៉ះបាល់តាមប្រភេទដែលបានជ្រើស ដោយរក្សាក្បាលឱ្យនៅលើបាល់។
- កត់ត្រាទិសដៅ កម្ពស់ និងចំណុចធ្លាក់ បន្ទាប់ពីទាត់ ១០ លើក។
កុំវាស់ជោគជ័យតែតាមចំនួនបាល់ចូលទី។ គោលដៅដំបូងគឺឱ្យបាល់ទៅដល់តំបន់ដែលបានកំណត់យ៉ាងហោចណាស់ ៦ ក្នុងចំណោម ១០ លើក។ បន្ទាប់ពីនោះ ទើបបន្ថែមជញ្ជាំង អ្នកចាំទីស្មើ និងសម្ពាធពេលវេលា។ សម្រាប់សុវត្ថិភាព កុំហាត់នៅជិតមនុស្ស ឬរថយន្ត ហើយត្រូវពិនិត្យស្បែកជើង មុនចាប់ផ្តើម។
ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងការបកស្រាយរបស់ អាយហ្វាប គួរត្រូវបានប្រើជាប្រភពយោង ព្រោះច្បាប់អាចមានការកែសម្រួលតាមរដូវកាល។ សូមចងចាំថា កីឡាករល្បីៗដូចជា ដាវីដ បេកខាំ និង ជុនីញ៉ូ ក៏មិនទាត់ដូចគ្នារាល់ស្ថានភាពដែរ។ ពួកគេកែចម្ងាយ មុំ និងកម្លាំងតាមបរិបទ។ នេះហើយជាចំណុចដែលអ្នកលេងធម្មតាច្រើនរំលង ខណៈកំពុងស្តីបន្ទោសអ្នកចាំទីស្រមៃក្នុងក្បាលខ្លួន។
ចំណុចសង្ខេបសម្រាប់ការទាត់ឱ្យបានល្អ
- ជ្រើសរើសគោលដៅមុនរត់ចូល។
- រក្សាចម្ងាយរត់ចូលឱ្យដដែល។
- ដាក់ជើងទ្រប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។
- កែចំណុចប៉ះតាមប្រភេទបាល់ដែលចង់បាន។
- ពិនិត្យជញ្ជាំង អ្នកចាំទី ខ្យល់ និងស្មៅ។
- ហាត់ដោយវាស់លទ្ធផល ១០ លើក មិនមែនពឹងលើអារម្មណ៍។
- ជ្រើសការបញ្ជូនបាល់ ប្រសិនបើការបាញ់ផ្ទាល់មានហានិភ័យខ្ពស់។
សម្រាប់អ្នកដែលចង់តាមដានការប្រកួត និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុង បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦ កីឡដ្ឋានផ្តល់មាតិកាអំពីស្ថិតិកីឡាករ ការទស្សន៍ទាយប្រកួត និងការវិភាគទម្រង់លេង។ ទោះជាយ៉ាងណា មាតិកាពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់គួរត្រូវបានប្រើដោយការទទួលខុសត្រូវ និងអាយុស្របច្បាប់តាមតំបន់របស់អ្នក។ កុំយកការទស្សន៍ទាយ ឬស្ថិតិណាមួយធ្វើជាការធានាលទ្ធផល ព្រោះបាល់ទាត់នៅតែមានកំហុស មុំបាល់ និងភាពចៃដន្យជាច្រើន។
បើអ្នកចង់បន្តពីបច្ចេកទេសទៅការវិភាគការប្រកួត សូមអាន គន្លឹះវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និង ស្ថិតិកីឡាករបាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦។ ការយល់ពីបរិបទនឹងធ្វើឱ្យការទាត់ហ្វ្រីឃីកមានហេតុផលជាងមុន មិនមែនគ្រាន់តែសង្ឃឹមឱ្យបាល់កោងស្អាតមួយលើក ហើយបន្ទាប់មកចោទស្មៅថាមិនសហការ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើបាល់ហ្វ្រីឃីកជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ បាល់ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ បន្ទាប់ពីក្រុមម្ខាងប្រព្រឹត្តការបំពានច្បាប់។ ការទាត់អាចជាបាល់ផ្ទាល់ ដែលអាចបាញ់ចូលទីដោយផ្ទាល់ ឬបាល់ប្រយោល ដែលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ តាមច្បាប់ អ្នកការពារត្រូវនៅចម្ងាយ ៩,១៥ ម៉ែត្រ លើកលែងករណីកីឡាករការពារឈរលើបន្ទាត់ទីរបស់ខ្លួន។ កន្លែងទាត់ត្រូវផ្អែកលើទីតាំងការបំពាន។
សំណួរ៖ តើត្រូវទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកជាដំណាក់កាលដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ត្រូវជ្រើសគោលដៅ ពិនិត្យជញ្ជាំង និងរត់ចូលដោយចំនួនជំហានថេរ។ បន្ទាប់មកដាក់ជើងទ្រចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ប៉ះផ្នែកបាល់តាមស្ពីនដែលចង់បាន ហើយបន្តចលនាជើងទៅទិសគោលដៅ។ អនុវត្តចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រជាមុន រួចបន្ថែមទៅ ២០ និង ២៥ ម៉ែត្រ។ កត់ត្រាលទ្ធផល ១០ លើក ដើម្បីកែបច្ចេកទេសដោយមានទិន្នន័យ។
សំណួរ៖ តើបាល់កោង និងបាល់ត្រង់ខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការប៉ះផ្នែកចំហៀង ដើម្បីឱ្យបាល់បង្វិល និងផ្លាស់ទិស ខណៈបាល់ត្រង់ផ្តោតលើការប៉ះកណ្ដាល ដើម្បីរក្សាល្បឿននិងទិស។ បាល់កោងសមស្របសម្រាប់ឆ្លងជញ្ជាំង ប៉ុន្តែត្រូវការការគ្រប់គ្រងខ្ពស់ជាង។ បាល់ត្រង់អាចមានប្រយោជន៍នៅចម្ងាយឆ្ងាយ ឬពេលអ្នកចាំទីឈរខុសទីតាំង។ កុំជ្រើសតាមសម្រស់បាល់ ត្រូវជ្រើសតាមមុំ និងចម្ងាយ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់ហ្វ្រីឃីកឡើងខ្ពស់ជាងគោលដៅ?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺជើងទ្រដាក់នៅក្រោយបាល់ពេក ឬរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយពេលប៉ះបាល់។ ប្រសិនបើចង់ឱ្យបាល់មានទិសទាប ត្រូវរក្សាខ្លួនទៅមុខបន្តិច និងប៉ះផ្នែកកណ្ដាលបាល់ដោយមិនលើកម្រាមជើងខ្លាំង។ ពិនិត្យផ្ទៃទីលានផងដែរ ព្រោះស្មៅមិនស្មើអាចប្ដូរមុំបាល់។ ហាត់ដោយដាក់ខ្សែសញ្ញាកម្ពស់ ដើម្បីសម្គាល់ថាបាល់ឡើងខ្ពស់នៅចំណុចណា។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗដើម្បីហាត់ទាត់ហ្វ្រីឃីកទេ?
ចម្លើយ៖ មិនត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះបាល់ទំហំ ៥ ស្បែកជើងសមរម្យ កោណសម្គាល់ និងគោលដៅធម្មតាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចាប់ផ្តើម។ អ្នកអាចប្រើដបទឹក ឬសញ្ញាពណ៌ជំនួសកោណ ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាចម្ងាយឱ្យបានច្បាស់។ ជៀសវាងហាត់នៅកន្លែងមានមនុស្ស ឬវត្ថុបែកបាក់។ ប្រសិនបើប្រើកម្មវិធីវីដេអូ សូមថតពីចំហៀង និងខាងមុខ ដើម្បីពិនិត្យការរត់ចូលនិងទីតាំងជើងទ្របានច្បាស់។
សំណួរ៖ តើគួរបាញ់ផ្ទាល់ ឬបញ្ជូនបាល់ពីហ្វ្រីឃីក?
ចម្លើយ៖ គួរបាញ់ផ្ទាល់នៅពេលចម្ងាយ មុំ និងទីតាំងអ្នកចាំទីផ្តល់ឱកាសសមរម្យ ហើយគួរបញ្ជូននៅពេលជញ្ជាំងក្រាស់ ឬមុំបាញ់តូចពេក។ ពីចម្ងាយប្រហែល ២០–២៥ ម៉ែត្រ ការបាញ់អាចមានគ្រោះថ្នាក់ប្រសិនបើអ្នកមានជំនាញស្ពីនល្អ។ ពីចម្ងាយលើស ៣០ ម៉ែត្រ ការបញ្ជូនទៅកីឡាកររត់ចូលអាចបង្កើតឱកាសល្អជាងការបាញ់ដោយបង្ខំ។ សម្រេចចិត្តតាមចំនួនអ្នកលេង និងទីតាំង មិនមែនតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះអ្នកទាត់ទេ។
សំណួរ៖ តើការភ្នាល់លើស្ថានភាពហ្វ្រីឃីកគួរធ្វើដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការភ្នាល់មានហានិភ័យ ហើយគ្មានស្ថិតិហ្វ្រីឃីកណាមួយធានាលទ្ធផលបានទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមើលការប្រកួតតាមមាតិកា កីឡដ្ឋាន សូមប្រៀបធៀបស្ថិតិទីតាំង បាល់ស្លាប់ កីឡាករទាត់ និងស្ថានភាពអាកាសធាតុ មុនធ្វើការសម្រេចចិត្ត។ ប្រើតែថវិកាដែលអាចបាត់បង់បាន និងគោរពអាយុ ក្របខណ្ឌច្បាប់ និងលក្ខខណ្ឌរបស់តំបន់អ្នក។ កុំបង្កើនប្រាក់ភ្នាល់ដើម្បីសងការខាតបង់ ព្រោះវាធ្វើឱ្យការសម្រេចចិត្តកាន់តែខុស។