ក្នុងកីឡដ្ឋាន៖ ហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់ ៥ ជំហាន
ការហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ត្រូវចាប់ផ្តើមពីជំហររាងកាយ ការដាក់ជើងទ្រនាប់ និងការប៉ះកណ្តាលបាល់ មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងទេ។ វិធីសាស្ត្រល្អបំផុតគឺប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដាក់ជើងទ្រនាប់ចង្អុលទៅគោលដៅ រក្សាក្បាលឲ្យ...
ក្នុងកីឡដ្ឋាន៖ ហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រង់ ៥ ជំហាន
ការហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ត្រូវចាប់ផ្តើមពីជំហររាងកាយ ការដាក់ជើងទ្រនាប់ និងការប៉ះកណ្តាលបាល់ មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងទេ។ វិធីសាស្ត្រល្អបំផុតគឺប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដាក់ជើងទ្រនាប់ចង្អុលទៅគោលដៅ រក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ ហើយបញ្ជូនតាមចម្ងាយ ៥, ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរហាត់ ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ ចំនួន ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវមុនល្បឿន។ កីឡដ្ឋាន ដែលជាគេហទំព័រមាតិកា FIFA World Cup ផ្តល់ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ និងស្ថិតិកីឡាករ អាចជួយឲ្យអ្នកយល់ថា ការបញ្ជូនខ្លី និងបញ្ជូនប្តូរទិសត្រូវការបច្ចេកទេសខុសគ្នា។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺកំណត់គោលដៅតូចមួយ ហាត់ដោយការប៉ះស្មើៗគ្នា និងកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅជារៀងរាល់វគ្គ។

ការហាត់ត្រឹមត្រូវត្រូវការរបៀបវាស់វែង មិនមែនការទាត់បាល់ទៅមុខហើយសង្ឃឹមថាវានឹងត្រង់ទេ។ អ្នកអាចប្រើកោណ ២ ដើមបង្កើតច្រកទទឹង ១ ម៉ែត្រ ហើយឈរចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ដើម្បីវាស់ភាពជាក់លាក់។ ចាប់ផ្តើមដោយបញ្ជូនបាល់ ២០ ដង រួចកត់ចំនួនបាល់ឆ្លងកាត់ច្រក ដូចជា ១២/២០ ឬ ១៧/២០។ នៅពេលលទ្ធផលកើនឡើង សូមបន្ថែមការទទួលបាល់មួយប៉ះ និងបញ្ជូនមួយប៉ះ ដើម្បីបង្កើតសម្ពាធដូចក្នុងការប្រកួត។ អ្នកអានដែលចង់យល់ពីចលនាក្រុម អាចពិនិត្យ [តំណភ្ជាប់ក្នុង៖ យុទ្ធសាស្ត្របញ្ជូនបាល់ក្នុងបាល់ទាត់] ជាមួយការវិភាគពី FIFA World Cup 2026។ កុំចាប់ផ្តើមពីបាល់វែងភ្លាមៗ ព្រោះវាធ្វើឲ្យកំហុសលាក់ខ្លួននៅក្រោមកម្លាំង—ជាអន្ទាក់ចាស់ដែលអ្នកលេងជាច្រើនធ្លាប់ធ្លាក់ចូល។
ចង់រៀនមូលដ្ឋានឲ្យមានលំដាប់មែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីគន្លឹះខាងក្រោម។
តើវិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ ៥ ប្រភេទណាខ្លះ?
វិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតមាន ៥ ប្រភេទ៖ បញ្ជូនជញ្ជាំង បញ្ជូនតាមច្រកកោណ បញ្ជូនទៅគោលដៅតូច បញ្ជូនមួយប៉ះ និងបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ។ លំដាប់នេះចាប់ពីការគ្រប់គ្រងបច្ចេកទេស រហូតដល់ការសម្រេចចិត្តលឿនក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នកចាប់ផ្តើមពីលំហាត់ពិបាកពេក លទ្ធផលនឹងច្របូកច្របល់ ហើយអ្នកនឹងបន្ទោសស្បែកជើង—ស្បែកជើងក៏មិនអាចជួយបានគ្រប់រឿងដែរ។
- ចំណាត់ថ្នាក់ទី ១៖ បញ្ជូនជញ្ជាំង — ល្អបំផុតសម្រាប់កែទិសបាល់ និងកម្លាំងប៉ះ។
- ចំណាត់ថ្នាក់ទី ២៖ បញ្ជូនតាមច្រកកោណ — ល្អបំផុតសម្រាប់វាស់ភាពត្រង់ក្នុងចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ។
- ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៣៖ បញ្ជូនទៅគោលដៅតូច — មានតម្លៃបំផុតសម្រាប់អ្នកចង់កែលម្អដោយឧបករណ៍តិច។
- ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៤៖ បញ្ជូនមួយប៉ះ — ល្អសម្រាប់ល្បឿនទទួលសម្រេចចិត្ត។
- ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៥៖ បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ — ជិតស្និទ្ធនឹងស្ថានភាពប្រកួតពិត។
ចំណាត់ថ្នាក់ទី ១៖ បញ្ជូនជញ្ជាំង សម្រាប់ភាពត្រង់សរុប
បញ្ជូនជញ្ជាំងគឺជាវិធីល្អបំផុតសម្រាប់កែលម្អភាពត្រង់ ព្រោះជញ្ជាំងបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់មកវិញក្នុងមុំដែលអាចវាស់បាន។ ឈរចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ហើយផ្តោតលើការឲ្យបាល់ត្រឡប់មកកណ្តាលរាងកាយ។ ហាត់ ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ២០ ដង ដោយប្តូរជើងឆ្វេង និងស្តាំ។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំឲ្យជើងបញ្ជូនបើកចំហពេក ព្រោះមុខជើងនឹងបែរទិសបាល់ទៅចំហៀង។ ប្រភព៖ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ពន្យល់ថា ការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ និងការទទួលបាល់ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការលេងជាក្រុម។ ដូច្នេះ លំហាត់នេះមិនមែនសម្រាប់សម្រស់ទេ វាសម្រាប់បង្កើតចងចាំសាច់ដុំ។
ចំណាត់ថ្នាក់ទី ២៖ បញ្ជូនតាមច្រកកោណ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
ការបញ្ជូនតាមច្រកកោណសាកសមសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ព្រោះវាផ្តល់គោលដៅមើលឃើញច្បាស់ និងវាស់លទ្ធផលបាន។ ដាក់កោណពីរដើមឲ្យឆ្ងាយគ្នា ១ ម៉ែត្រ នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រពីទីតាំងបញ្ជូន។ បញ្ជូន ១០ ដងដោយជើងស្តាំ បន្ទាប់មក ១០ ដងដោយជើងឆ្វេង ហើយកត់ចំនួនបាល់ឆ្លងកាត់ច្រកដោយមិនប៉ះកោណ។ នៅពេលឈានដល់ ៨០ ភាគរយ សូមបង្កើនចម្ងាយទៅ ១០ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែកុំបង្រួមច្រកមុនពេលត្រង់បានស្ថិរភាព។ នេះជាចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនប្រញាប់ ហើយបញ្ចប់ដោយបាល់កំពុងធ្វើដំណើរទៅកន្លែងដែលគ្មានមិត្តរួមក្រុម។
តើត្រូវរៀបចំជំហរ និងប៉ះបាល់យ៉ាងដូចម្តេច?
ជំហរត្រឹមត្រូវមាន ៤ ចំណុច៖ ជើងទ្រនាប់នៅក្បែរបាល់ ប្រអប់ជើងចង្អុលទៅគោលដៅ ក្បាលសម្លឹងបាល់ និងកជើងរឹងនៅពេលប៉ះ។ ការរៀបចំនេះជួយឲ្យកម្លាំងផ្ទេរទៅមុខតាមបន្ទាត់ត្រង់ ហើយកាត់បន្ថយការបង្វិលបាល់ដោយមិនចង់បាន។ ចម្ងាយជើងទ្រនាប់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ គឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមដែលងាយគ្រប់គ្រង។
ចាប់ផ្តើមដោយដាក់បាល់ឲ្យនៅស្ងៀម ហើយកំណត់ចំណុចកណ្តាលរបស់វា។ ផ្ទៃប៉ះគួរជាផ្នែករាបខាងក្នុងជើង ចាប់ពីកែងជើងទៅក្បែរមេជើង មិនមែនចុងជើងទេ។ បន្ទាប់ពីប៉ះ សូមបន្តចលនាជើងទៅទិសដៅគោលដៅប្រហែល ២០–៣០ សង់ទីម៉ែត្រ ដោយមិនបង្វិលត្រគាកខ្លាំង។ ប្រភព៖ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស ណែនាំឲ្យការហាត់ជំនាញមូលដ្ឋានភ្ជាប់ជាមួយការសម្រេចចិត្ត និងចលនា ដើម្បីឲ្យបច្ចេកទេសផ្ទេរទៅការប្រកួតបាន។ “ភាពត្រឹមត្រូវមុនកម្លាំង” គួរត្រូវបានចាត់ទុកជាគោលការណ៍ប្រចាំថ្ងៃ មិនមែនពាក្យលើកទឹកចិត្តមួយឃ្លាទេ។

ចំណុចសំខាន់ដែលអ្នកអាចពិនិត្យដោយខ្លួនឯងមានដូចខាងក្រោម៖
- ប្រសិនបើបាល់បែរទៅស្តាំ សូមពិនិត្យថាជើងប៉ះបើកទៅស្តាំឬអត់។
- ប្រសិនបើបាល់ហោះខ្ពស់ សូមពិនិត្យថារាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយឬអត់។
- ប្រសិនបើបាល់ខ្សោយ សូមពិនិត្យថាកជើងរឹង និងមានចលនាបន្តឬអត់។
- ប្រសិនបើបាល់បង្វិលខ្លាំង សូមប៉ះផ្នែកកណ្តាលជាងមុន និងកាត់បន្ថយការបក់ជើង។
- ប្រសិនបើបាល់លឿនពេក សូមបន្ថយកម្លាំង មិនមែនប្តូរទៅចុងជើងទេ។
ត្រូវការមើលការវិភាគជំហររបស់កីឡាករល្បីៗមែនទេ? អ្នកអាចអាន [តំណភ្ជាប់ក្នុង៖ ស្ថិតិកីឡាករ និងបច្ចេកទេសក្នុង FIFA World Cup 2026] ដើម្បីប្រៀបធៀបការបញ្ជូនខ្លីរបស់ក្រុមផ្សេងៗ។
ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៣៖ បញ្ជូនទៅគោលដៅតូច សម្រាប់អ្នកមានឧបករណ៍តិច
ការបញ្ជូនទៅគោលដៅតូចមានតម្លៃខ្ពស់ ព្រោះត្រូវការតែបាល់ ១ គ្រាប់ កោណ ៤ ដើម និងកន្លែងទំនេរមួយ។ ដាក់កោណជាគោលដៅទទឹង ៥០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយហាត់ពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ។ កំណត់គោលដៅ ៣០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ហើយបែងចែកជាបីក្រុម៖ ជើងស្តាំ ១០ ដង ជើងឆ្វេង ១០ ដង និងបញ្ជូនបន្ទាប់ពីទទួលបាល់ ១០ ដង។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យលំហាត់នេះមានប្រយោជន៍ជាងការទាត់ទៅគោលដៅធំ គឺវាបង្ខំឲ្យអ្នកកំណត់ទិសដៅជាក់លាក់។ តាមទិន្នន័យបច្ចេកទេសរបស់ FIFA ការបញ្ជូនជោគជ័យមិនមានន័យថាបាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុមតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវទៅដល់តំបន់ដែលអាចលេងបន្តបានផងដែរ។
ចំណុចព័ត៌មានដែលគេមើលរំលងជាញឹកញាប់គឺ “ជ្រុងចូល” របស់បាល់។ ប្រសិនបើអ្នកចង់បញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុមដែលកំពុងរត់ កុំបាញ់ត្រង់ទៅជើងរបស់គេជានិច្ច។ ដាក់បាល់ទៅមុខគេប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រ ដើម្បីកុំឲ្យគេបន្ថយល្បឿន។ សម្រាប់ការហាត់ អ្នកអាចដាក់កោណជាអ្នកទទួល ហើយប្តូរទិសរត់រៀងរាល់ ៥ ដង។ នេះជាព័ត៌មានប្រតិបត្តិការដែលលំហាត់ទូទៅជាច្រើនមិននិយាយ៖ ភាពត្រង់គួរវាស់តាម “កន្លែងដែលអ្នកទទួលអាចលេងបាល់បន្ទាប់” មិនមែនត្រឹមតែបាល់ឆ្លងកាត់បន្ទាត់មួយទេ។

តើត្រូវហាត់បញ្ជូនមួយប៉ះ និងក្រោមសម្ពាធដោយរបៀបណា?
ការបញ្ជូនមួយប៉ះ និងក្រោមសម្ពាធគួរហាត់បន្ទាប់ពីអ្នកអាចបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់បានយ៉ាងហោចណាស់ ៧០–៨០ ភាគរយនៅពេលគ្មានសម្ពាធ។ ចាប់ផ្តើមដោយអ្នកបញ្ជូនពីរនាក់ និងអ្នកការពារម្នាក់ក្នុងចតុកោណទំហំ ៨ គុណ ៨ ម៉ែត្រ។ កំណត់ឲ្យអ្នកកាន់បាល់មានពេលមើលជុំវិញមុនទទួល ហើយបញ្ជូនក្នុង ២ ប៉ះ មុនបន្ថយទៅ ១ ប៉ះ។
សម្ពាធត្រូវបន្ថែមជាដំណាក់កាល មិនមែនដាក់អ្នកការពារពីរនាក់ភ្លាមៗទេ។ ជំហានដំបូងគឺការពារដើរយឺត ជំហានទីពីរគឺការពារផ្លាស់ទីពេញល្បឿន និងជំហានទីបីគឺកំណត់ពេលបញ្ជូនត្រឹម ២ វិនាទី។ ប្រសិនបើបាល់ត្រឡប់មិនត្រឹមត្រូវ សូមកុំបន្តល្បឿនដោយគ្រាន់តែសង្ឃឹមថាកំហុសនឹងបាត់។ បញ្ឈប់ សម្គាល់មូលហេតុ ហើយធ្វើឡើងវិញ ៥ ដងដោយកែចំណុចតែមួយ។ ប្រភព៖ ច្បាប់ហ្គេមរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃតំបន់ និងច្បាប់លេង ដែលជួយឲ្យការហាត់រក្សាបរិបទប្រកួតពិត។
កម្មវិធីហាត់ ៣០ នាទីសម្រាប់មួយវគ្គ
កម្មវិធីខាងក្រោមសមស្របសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម និងអ្នកលេងកម្រិតមធ្យមដែលចង់បង្កើនភាពត្រឹមត្រូវដោយមានរបៀបវាស់ច្បាស់។ ប្រើបាល់ទំហំសមស្របនឹងអាយុ និងទីលានរាបស្មើ ដើម្បីកុំឲ្យផ្ទៃដីក្លាយជាអថេរដែលលាក់កំហុស។ ហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងសម្រាប់ស្តារសាច់ដុំរវាងវគ្គខ្លាំងៗ។ ប្រសិនបើអ្នកមានការឈឺចាប់នៅកជើង ឬជង្គង់ សូមបន្ថយបរិមាណ ហើយពិគ្រោះអ្នកជំនាញ មិនគួរបង្ខំខ្លួនដើម្បីឈ្នះតារាងលទ្ធផលឡើយ។
- នាទី ០–៥៖ កម្តៅខ្លួន ដើរ រត់ស្រាល និងប៉ះបាល់ជិតៗ។
- នាទី ៥–១២៖ បញ្ជូនជញ្ជាំងដោយជើងស្តាំ និងឆ្វេង។
- នាទី ១២–២០៖ បញ្ជូនតាមច្រកកោណពី ៥ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ។
- នាទី ២០–២៦៖ ទទួលបាល់មួយប៉ះ និងបញ្ជូនទៅគោលដៅតូច។
- នាទី ២៦–៣០៖ ប្រកួតសម្ពាធខ្លី និងកត់ត្រាភាគរយជោគជ័យ។
អត្ថប្រយោជន៍នៃការកត់ត្រាគឺអ្នកអាចឃើញថា បញ្ហាកើតឡើងនៅចម្ងាយណា និងជើងណា។ ឧទាហរណ៍ អ្នកអាចត្រង់បាន ៩០ ភាគរយនៅ ៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែធ្លាក់ចុះដល់ ៥៥ ភាគរយនៅ ១៥ ម៉ែត្រ។ ទិន្នន័យនេះបង្ហាញថាត្រូវកែលម្អការគ្រប់គ្រងកម្លាំង មិនមែនត្រូវហាត់គោលដៅតូចជាងមុនទេ។ កីឡដ្ឋានអាចជួយអ្នកភ្ជាប់ការហាត់នេះជាមួយការមើលយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ដូចជា របៀបក្រុមក្នុង FIFA World Cup 2026 បង្កើតជ្រុងបញ្ជូន និងបើកចន្លោះ។
ចង់ប្រៀបធៀបលទ្ធផលរបស់អ្នកជាមួយទម្រង់លេងក្នុងការប្រកួតធំៗមែនទេ? សូមពិនិត្យការវិភាគបន្ថែមនៅទីនេះ។
តើកំហុសអ្វីធ្វើឲ្យការបញ្ជូនបាល់មិនត្រង់?
កំហុសសំខាន់ៗមានការដាក់ជើងទ្រនាប់ខុសទិស ការប៉ះបាល់ក្រៅកណ្តាល កជើងទន់ និងការប្រើកម្លាំងលើសតម្រូវការ។ ប្រសិនបើបាល់បែរទិសជាប្រចាំ អ្នកគួរពិនិត្យស្ថានភាពរាងកាយ និងផ្ទៃជើងមុននឹងប្តូរឧបករណ៍។ ការថតវីដេអូពីមុខ និងចំហៀងក្នុងល្បឿនធម្មតា អាចបង្ហាញកំហុសដែលភ្នែកមិនទាន់ឃើញពេលកំពុងលេង។
កំហុសទីមួយគឺសម្លឹងគោលដៅយូរពេក ហើយភ្លេចមើលបាល់នៅពេលប៉ះ។ កំហុសទីពីរគឺផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ ដែលធ្វើឲ្យបាល់ហោះខ្ពស់។ កំហុសទីបីគឺបង្វិលត្រគាកមុនពេលជើងប៉ះបាល់ ដូច្នេះបាល់បែរទៅចំហៀង។ កំហុសទីបួនគឺប្តូរបច្ចេកទេសរាល់ពេលបាល់ខុស ដោយមិនទុកពេលឲ្យរាងកាយរៀន។ ជ្រើសរើសកំហុសមួយក្នុងមួយវគ្គ ហាត់កែ ២០–៣០ ដង ហើយទើបផ្លាស់ទៅចំណុចបន្ទាប់។ វិធីស្ងប់ស្ងាត់នេះអាចមើលទៅយឺត ប៉ុន្តែវាលឿនជាងការហាត់ច្របូកច្របល់—ជីវិតបាល់ទាត់ពិតជាចូលចិត្តរឿងគួរឲ្យអស់សំណើចបែបនេះ។

តើអ្នកគួរជ្រើសរើសវិធីហាត់ណា?
ជ្រើសរើសបញ្ជូនជញ្ជាំង ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការកែលម្អការប៉ះ និងទិសដៅជាមូលដ្ឋាន។ ជ្រើសរើសច្រកកោណ ប្រសិនបើអ្នកចង់វាស់ភាពត្រង់ជាលេខ។ ជ្រើសរើសគោលដៅតូច ប្រសិនបើអ្នកហាត់ម្នាក់ឯង ឬមានឧបករណ៍តិច។ បន្ទាប់ពីភាពជោគជ័យឡើងដល់ប្រហែល ៧០–៨០ ភាគរយ សូមបន្ថែមមួយប៉ះ និងសម្ពាធ ដើម្បីឲ្យជំនាញអាចប្រើក្នុងការប្រកួតបាន។
សម្រាប់ផែនការដែលមានតុល្យភាព សូមប្រើទម្ងន់វាស់វែង ៤ ផ្នែក៖ ភាពត្រឹមត្រូវ ៤០ ភាគរយ ការគ្រប់គ្រងកម្លាំង ២៥ ភាគរយ ការប្រើជើងទាំងពីរ ២០ ភាគរយ និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ ១៥ ភាគរយ។ ការចែកទម្ងន់នេះជៀសវាងការយល់ច្រឡំថា បញ្ជូនឲ្យត្រង់នៅពេលឈរទំនេរមានន័យថាអ្នកបញ្ជូនល្អគ្រប់ស្ថានភាព។ តាមរបៀបអនុវត្ត អ្នកអាចចាប់ផ្តើមពី ៤០ បាល់ក្នុងមួយវគ្គ រួចបន្ថែមដល់ ៦០ បាល់នៅពេលបច្ចេកទេសនៅតែមានស្ថិរភាព។ កុំដេញតាមចំនួនបាល់ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះខ្លាំងនៅពាក់កណ្តាលវគ្គ។
សរុបមក ចាប់ផ្តើមពីជំហរ បន្ទាប់មកកែលម្អចំណុចប៉ះ ហើយចុងក្រោយបន្ថែមល្បឿន និងសម្ពាធ។ កត់ត្រាលទ្ធផលនៅចម្ងាយ ៥, ១០ និង ១៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីដឹងថាតើកំហុសកើតពីទិស ឬកម្លាំង។ កីឡដ្ឋានផ្តោតលើមាតិកា FIFA World Cup ការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ដូច្នេះការយល់ពីបច្ចេកទេសបញ្ជូនអាចជួយឲ្យអ្នកមើលការប្រកួតដោយយល់ច្បាស់ជាងមុន។ ហាត់តិចតែមានវាស់វែង ប្រសើរជាងហាត់យូរដោយគ្មានគោលដៅ។
សូមយកផែនការនេះទៅអនុវត្តក្នុងវគ្គបន្ទាប់ ហើយតាមដានការកែលម្អរបស់អ្នកជាប្រចាំ។
សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើ “បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់” មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យថាបាល់ទៅដល់គោលដៅតាមទិសដែលបានកំណត់ ដោយមានកម្លាំងសមស្របសម្រាប់ការលេងបន្ទាប់។ វាមិនមែនមានន័យថាបាល់ត្រូវធ្វើដំណើរតាមបន្ទាត់គណិតវិទ្យាដាច់ខាតទេ ព្រោះទីតាំងមិត្តរួមក្រុម ការរត់ និងសម្ពាធការពារក៏សំខាន់ដែរ។ សម្រាប់ការហាត់ អ្នកអាចកំណត់ច្រកទទឹង ១ ម៉ែត្រ ហើយវាស់បាល់ជោគជ័យពី ២០ ដង។ លទ្ធផល ១៦/២០ ស្មើ ៨០ ភាគរយ គឺជាចំណុចល្អសម្រាប់បង្កើនចម្ងាយ ឬបន្ថែមសម្ពាធ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ដោយចាប់ផ្តើមពីណា?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនជញ្ជាំងនៅចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង។ ហាត់ ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ២០ ដង ហើយប្តូរជើងឲ្យស្មើគ្នា។ បន្ទាប់មកដាក់កោណបង្កើតច្រកនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ និងកត់ត្រាចំនួនបាល់ឆ្លងកាត់។ នៅពេលភាពត្រឹមត្រូវឈានដល់ ៧០–៨០ ភាគរយ សូមបន្ថែមចម្ងាយទៅ ១០ ម៉ែត្រ មុននឹងហាត់បញ្ជូនមួយប៉ះ។
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង និងចុងជើងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងងាយគ្រប់គ្រងទិសដៅ ខណៈចុងជើងអាចបង្កើតល្បឿនលឿន ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវទាបជាង។ សម្រាប់បញ្ជូនខ្លី និងបញ្ជូនទៅគោលដៅជាក់លាក់ គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងជាចម្បង។ ចុងជើងសមស្របជាងសម្រាប់ការបាញ់រហ័ស ឬស្ថានភាពដែលមានពេលតិច ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាជម្រើសល្អសម្រាប់ការហាត់ភាពត្រង់ដំបូងឡើយ។ ដូច្នេះ កុំច្រឡំល្បឿនជាមួយគុណភាព។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែបែរទៅស្តាំ ឬទៅឆ្វេង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺជើងទ្រនាប់មិនចង្អុលទៅគោលដៅ ឬផ្ទៃជើងប៉ះបាល់បើកទៅម្ខាង។ បើបាល់បែរទៅស្តាំ សូមថតវីដេអូពិនិត្យមុខជើងនៅពេលប៉ះ និងទីតាំងត្រគាក។ អ្នកក៏គួរពិនិត្យថាបាល់ស្ថិតនៅមុខរាងកាយពេក ឬខាងក្រោយពេកដែរឬទេ។ កែចំណុចតែមួយក្នុងមួយស៊េរី ២០ ដង ហើយប្រៀបធៀបលទ្ធផល មិនគួរប្តូរជំហរ កម្លាំង និងស្បែកជើងក្នុងពេលតែមួយទេ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកចម្រើនជាបន្តបន្ទាប់។ ទុកចន្លោះយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គខ្លាំងៗ ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំ និងការចងចាំចលនាស្តារឡើងវិញ។ អ្នកអាចហាត់ខ្លី ១០–១៥ នាទីនៅថ្ងៃផ្សេងទៀត ប្រសិនបើផ្តោតលើការប៉ះស្រាល និងភាពត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ខុសធម្មតា សូមឈប់សម្រាក និងស្វែងរកយោបល់ពីអ្នកជំនាញកីឡា។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើការបញ្ជូនមិនត្រង់នៅពេលមានអ្នកការពារ?
ចម្លើយ៖ ត្រឡប់ទៅការហាត់ពីរប៉ះក្នុងចតុកោណ ៨ គុណ ៨ ម៉ែត្រ ហើយបន្ថែមសម្ពាធជាបន្តបន្ទាប់។ ចាប់ផ្តើមជាមួយអ្នកការពារដើរយឺត បន្ទាប់មកបង្កើនល្បឿន និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ២ វិនាទី។ មុនទទួលបាល់ សូមមើលជុំវិញម្តង ដើម្បីដឹងថាគោលដៅនៅឯណា។ ប្រសិនបើបាល់ខុសជាបន្តបន្ទាប់ សូមបន្ថយល្បឿន និងពិនិត្យជើងទ្រនាប់ មិនត្រូវបង្កើនកម្លាំងដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។